Risicotaxatie

Het doel van de risicotaxatie is het bepalen van het recidiverisico en het identificeren van de specifieke statische en vooral dynamische risicofactoren met behulp van risicotaxatie-instrumenten. Dynamische risicofactoren zijn risicofactoren die, in tegenstelling tot statische risicofactoren, te beïnvloeden zijn door de behandeling. De ontwikkelingen op het gebied van risicotaxatie laten zien dat het ook van belang is aandacht te schenken aan beschermende factoren. Beschermende factoren zijn kenmerken van de persoon en zijn omgeving die het risico op recidive verlagen.

In de praktijk vinden grote delen van de diagnostiek en risicotaxatie parallel en door elkaar plaats, beïnvloeden zij elkaar wederzijds en zijn zij nauw met elkaar verbonden.  

Verplichte instrumenten

Het Vernieuwde Verlofbeleidskader TBS schrijft voor dat in een verlofaanvraag de inschatting van het delictrisico met bepaalde risicotaxatie-instrumenten wordt vastgesteld. Dit zijn de PCL-R en de HCR-20 of HKT-30, of de SVR-20 voor seksuele delinquenten. Voor de klinische patiënten is per 1 januari 2015 het gebruik van de HCR-20V3 of de HKT-R (dit zijn de vernieuwde versies van de HCR-20 en HKT-30) verplicht voorgeschreven. Ook wordt per 1 januari 2015 bij alle klinische patiënten een jaarlijkse meting gedaan van de K-factoren van de HKT-R.  Door de uitkomsten van deze metingen in de tijd met elkaar te vergelijken hoopt men de veranderingen in het recidiverisico in beeld te kunnen brengen. 
Meer informatie over risicotaxatie staat  in het Basis Zorgprogramma.